shortcuts

    De geboorte van de 'Franse Rivièra'

    De zeer Instagrambare badplaats Menton is misschien wel minder bekend dan zijn buren in de Rivièra, maar ook Nice- speelde een belangrijke rol bij het vestigen van de Franse Rivièra als mogelijk de oudste wintervakantiebestemming ter wereld. Jean Cocteau schilderde zijn beroemde fresco's van liefde hier, en Engelse edelen plantten exotische tuinen rond Italiaanse villa's in de schaduw van palmbomen.

    Stammen en Romeinen

    Sporen van bewoning gaan ongeveer 3000 jaar terug, maar tot het einde van de 18e eeuw was het gebied dat later bekend stond als de Côte d'Azur een afgelegen en verarmde regio, vooral bekend om de visserij, olijfgaarden en bloemen die in parfum werden gebruikt. Stammen die nu "Liguriërs" worden genoemd, waren de eerste bekende inwoners van de Franse Rivièra in historische tijden.

    Er is niet veel bekend over deze aboriginals, alleen dat ze versterkte dorpen bouwden, met name op de plaats van moderne Nice. Enkele eeuwen later kwamen de Grieken uit de overbevolking Phocaea verplaatst, eerst naar Massilia (Marseille), dan naar buiten naar Hyères en Nice, zoals ze meestal deden waar er een kans op industrie of handel was.

    De Grieken brachten de wijnstok mee (en informeerden de vroegere bewoners zorgvuldig wat er uit de inheemse wilde stam in het gebied kon worden gewonnen), evenals olijven en andere producten van hun geavanceerde beschaving. De Kelten, die tegelijkertijd wortel schoten tot ver in het zuiden tot aan de Rivièra, gaven de voorkeur aan het woeste heuvelland boven de kust - en plunderden liever dan handel te drijven.

    De bewoners van het land langs deze kuststrook waren gewend om onafhankelijk van 'centrale' controle te opereren. De gedwongen bezetting van de Romeinen – zoals herdacht door de trofee in La Turbie— was een belangrijke uitzondering, maar ook toen was het aantal bezetters klein en hadden ze een specifieke taak, de Romeinse toegangs- en handelsroutes te verdedigen, met weinig zorg voor de lokale bevolking.

    Na de terugtrekking van de Romeinen, en vóór de 18e eeuw, waren de holtes van het bewoonde land klein vergeleken met de brede delen van rotsachtige, struikgewas heuvels en drassige riviermondingen. Gemeenschappen werden geïsoleerd. Muggen maakten iedereen gek, en rondreizen was gevaarlijk en traag (er is weinig veranderd).

    Bovenal was het een saaie plek, arm en onbeschaafd, vervallen en verwaarloosd door de buitenwereld. Het was wachten om "gered" te worden. Verdeeld tussen Franse en "Italiaanse" invloedssferen, was het geen coherente samenleving, zelfs niet binnen haar controversiële grenzen. Toen kwamen de Britten om het gebied te transformeren en de "Franse Rivièra" te creëren zoals we die kennen ...

    Hoe de Britten de Franse Rivièra transformeerden

    In de 18e eeuw ontwikkelde zich een voorliefde voor reizen onder de Engelse aristocratie, vooral de winter door aan de Franse Rivièra. Zuid-Frankrijk, gezien als een Hof van Eden, was ook de natuurlijke 'route' naar Italië en zijn cultuur, die een modieuze plek was om te ervaren, onder de elites.

    De geboorte van de 'Franse Rivièra' - geschiedenis van menton frankrijk3

    Deze seizoensmigratie van de Engelse hogere klassen werd snel gekopieerd door andere Europese elites, allemaal op zoek naar een zachte winter. Aan het begin van de 19e eeuw kwam het gezondheidsargument naar voren: mensen zouden naar deze winterresorts gaan als medische behandeling.

    De 18e eeuw creëerde het winterresort en de 19e eeuw verzegelde het.

    De eerste Britse reiziger die de gezondheidsvoordelen van het gebied beschreef, was de romanschrijver Tobias Smollett, die bezocht Nice in 1763 toen het nog een Italiaanse stad was binnen de Koninkrijk Sardinië. Hij bracht Nice en zijn warme winterklimaat onder de aandacht van de Britse aristocratie met 'Reist door Frankrijk en Italië (met name Nice)', geschreven in 1766. Het is een zeer amusant reisdagboek in de vorm van brieven, waarin hij verliefd werd op Nice, voorzag de verdiensten van Cannes (toen een klein dorp) als kuuroord, en voorzag de mogelijkheden van de Corniche-wegen. Kort nadat het was gepubliceerd, reisden ziekelijke Britten naar de Franse Rivièra, waardoor het het eerste winterresort ter wereld werd.

    Bijna onmiddellijk, Schotse dokter John Brown nam dit idee over en werd beroemd door het voorschrijven van wat hij 'klimatotherapie' noemde: een verandering in het klimaat, om een ​​verscheidenheid aan ziekten te genezen. In 1780 publiceerde hij zijn 'Elementen van de geneeskunde', wat een tijdlang een invloedrijke tekst was. Het zette zijn theorieën uiteen, vaak het 'Brunonische systeem van de geneeskunde' genoemd, die in wezen alle ziekten opvatten als een kwestie van over- of onderstimulatie. De controversiële en simplistische zogenaamde 'Brunonische theorie'dicteerde dat alle ziekten in een van de twee categorieën vallen: ziekten die worden veroorzaakt door het ontbreken van prikkels en ziekten die worden veroorzaakt door te veel prikkels. Hij en zijn tijdgenoten beschouwden het mediterrane klimaat als een aanzienlijke verscheidenheid aan tonische en kalmerende omgevingen.

    De geboorte van de 'Franse Rivièra' - geschiedenis van menton frankrijk4

    De vaart erin houden, Britse dokter John Bunnell Davis schreef zijn boek uit 1807, 'De oude en moderne geschiedenis van Nice'. Het werd weer een andere stem die pleitte voor het genezende effect van de Franse Rivièra op ziekten. Hij schreef, “Wie kan er even aan twijfelen of die gezondheid waarschijnlijker terugkeert als het pad naar de verwerving bezaaid is met bloemen; wanneer de pijnlijke last die de ziel overweldigt, wordt verlicht door aangename bezigheden, en wanneer angst wordt ingeruild voor geduld en berusting? "

    Deze theorie domineerde het Europese medische denken gedurende ongeveer een eeuw, tot het einde van de 1800e eeuw, en de hele Middellandse Zeekust werd een soort winterkuuroord voor lijders aan allerlei ziekten (vooral tuberculose, die in Engeland een op de zes doodde). Nadat Napoleon in 1815 was verslagen en er vrede heerste op het continent, begonnen met name de Britten massaal naar Nice, vooral voor hun gezondheid, en altijd in de winter.

    François-Joseph-Victor Broussais, een beroemde Franse arts, werd erg populair in het begin van de jaren 1820; zijn medicinale theorie was gebaseerd op de Brunonische theorie. De Franse historicus Paul Gonnet merkte op dat artsen stuurden "Aan onze kusten een kolonie bleke en lusteloze Engelse vrouwen en lusteloze adellijke zonen die bijna dood zijn".

    De geboorte van de 'Franse Rivièra' - geschiedenis van menton frankrijk5

    De populariteit van de Franse Rivièra explodeerde verder toen de Britse arts James Henry Bennet begon het klimaat van Menton te promoten als een wondermiddel voor de gezondheid. Bennet had geneeskunde gestudeerd in Parijs, en na 25 jaar als arts gewerkt te hebben, kreeg hij wat hij zelf gediagnosticeerd had tuberculose (dit was voordat ze wisten dat de oorzaak bacteriën was). In 1859 beweerde hij dat hij naar Menton was gegaan om "... te sterven in een rustige hoek, als een gewonde bewoner van het bos" (maar het is waarschijnlijker dat hij bekend was met de Brunonische theorie en genezen zou worden). Maar in plaats daarvan verbeterde zijn gezondheid enorm, en hij bezocht Italië het jaar daarop, maar ontdekte dat de "onhygiënische toestand van de grote steden van dat klassieke land het eerder verkregen goede ongedaan maakte". Niet onder de indruk van Italië keerde hij terug naar Menton en begon een medische praktijk.

    Toen hij volledig genezen was, keerde hij terug naar Engeland om zijn patiënten over Menton te informeren. Het nieuws verspreidde zich snel, zoals opmerkelijke patiënten van Bennet inbegrepen Robert Louis Stevenson en Koningin Victoria. Vanaf dat moment bracht hij elke winter door in Menton.

    Zijn boek uit 1861 'Winter en lente aan de oevers van de Middellandse Zee'zorgde al snel voor een boost in de populariteit van Menton (toen nog' Mentone 'genoemd) als bestemming. Bennet was van mening dat het hete en droge klimaat van de Franse Rivièra en een goed dieet tuberculosepatiënten genas. Het werd later in andere talen vertaald en in andere landen gepubliceerd, waardoor iedereen, van Duitsers tot Amerikanen, naar Menton kwam. Andere doktoren sloten zich al snel aan bij het refrein.

    Terwijl Lord Brougham had onlangs Cannes op de kaart gezet voor zorgvuldig geselecteerde leden van de Londense upper-crust society, was het lezerspubliek van Bennets boek wijdverbreid en zorgde voor een overweldigende toestroom van toerisme. Veel aristocraten, meestal met verschillende gezondheidsproblemen, stroomden naar de Franse Rivièra in de hoop genezen te worden. Ongetwijfeld hadden meer dan één 'consumptie'-slachtoffer astma in plaats van tuberculose, en weg uit de koude, vochtige en zeer smogige Britse steden zou de 'remedie' zijn geweest die ze nodig hadden.

    De geboorte van de 'Franse Rivièra' - menton frankrijk geschiedenisgids
    Menton heeft vandaag dezelfde charme behouden

    In 1882, Koningin Victoria nam het advies van Bennet op en kwam voor een langere vakantie, waarbij de sluizen opengingen voor het koningshuis en de high society. Daarna bezocht ze acht keer en vertelde haar vrienden hoeveel ze van het gebied hield.

    Op voorstel van de koningin Winston Churchill koos ervoor om zijn landschappen te schilderen, en vele beroemde 19e-eeuwse reisschrijvers (zoals Robert Louis Stevenson, Somerset Maugham, Scott Fitzgerald, Ernest Hemingway, HG Wells, Edith Wharton, Louisa May Alcott en Aldous Huxley) begonnen erover te schrijven.

    Spoorwegen werden gebouwd, grote villa's vervingen stenen boerderijen en sierlijke rijtuigen met hertogen en prinsen verschenen langs hoge kustwegen boven de glinsterende zee. Kort daarna werd de Franse Rivièra beroemd in de VS als een luxe en glamoureuze vakantieplek voor beroemdheden en jetsetters.

    Gedurende de 20e eeuw hebben Amerikanen de Franse Rivièra verder getransformeerd, met veel van de beroemdste Amerikaanse auteurs en filmsterren die hier tijd doorbrachten of hier naartoe verhuisden. Superster Grace Kelly trouwde met de prins van Monaco, Rita Hayworth ontmoette en trouwde hier met een prins, Sean Connery kocht een villa in Nice en gefilmde scènes van 'Never Say Never' in het oude centrum van Menton, en Amerikanen met rijkdom of roem gingen hier op vakantie.

    Zonder de invloed van rijke Britten en Amerikanen zou de Franse Rivièra niet zijn wat het nu is.

    De Fransen ontdekten het gebied uiteindelijk als vakantieplek, lang na de Engelstaligen, en begonnen uiteindelijk kleinere vakantiehuizen en flatgebouwen langs de kust te bouwen. Nu is de Franse Rivièra een drukke mix van toeristen, Engelssprekende expats en Fransen.

    Inhoud is wettelijk beschermd.

    Een tip? E-mail [e-mail beveiligd]

    ZoekenArchief
    X
    ar العربيةzh-CN 简体中文nl Nederlandsen Englishfr Françaisde Deutschit Italianopt Portuguêsru Русскийes Español